Ponta da Piedade met kinderwagen: hoe ver de wielen echt komen
7 min leestijd
Aan de Algarve eindigt bijna elk mooi uitzichtpunt met een trap. Daarom is de houten vlonder op de Ponta da Piedade een kleine uitzondering: breed, met bankjes en volgens de beschikbare meldingen over lange stukken zonder trede. Wie met een kinderwagen op pad is, komt hier dichter bij de beroemde rotsnaalden dan waar ook langs deze kust.
Dat is het goede nieuws. De eerlijke versie heeft een paar voetnoten, en die horen hier te staan vóórdat je de auto inlaadt.
Wat de vlonder is
Vanaf de vuurtoren op de punt loopt een plankenpad langs de kliframd naar het westen, richting Praia do Canavial en Porto de Mós; een ander deel loopt terug naar het oosten, naar Praia do Camilo. Het oppervlak is glad genoeg voor kleine wielen, breed genoeg om elkaar te passeren, en met regelmaat steken uitkijkplatforms over de afgrond heen – daar sta je met een leuning voor je en de hele landtong in beeld.
Voor kinderen is juist die leuning het punt. Op de uitkijkplatforms zorgt een leuning voor veiligheid; blijf op de stukken ertussen toch op de vlonder en houd kinderen bij de hand. Wie ooit met een vierjarige op een open klif heeft gestaan, weet wat een leuning waard is.
Reken op tien tot vijftien minuten tot ter hoogte van de Camilo-klif en nog eens een kwartier terug naar de vuurtoren. In slentertempo met tussenstops wordt dat makkelijk een uur, en dat uur is goed besteed.
De voetnoten die niemand graag opschrijft
De vlonder is grotendeels drempelloos, niet volledig. Er zijn meldingen van losse houten treden bij toegangen, en het padennet is niet overal af – op sommige plekken moet je de vlonder verlaten en een stuk over zandpad verder. Een terreinbuggy haalt zijn schouders daarover op, een smalwielig stadsmodel niet.
Praktisch betekent dat: ga kijken bij de ingang, en plan niet de volle lengte van de vlonder als vaststaand in. Het stuk westelijk van de vuurtoren is het vlakst en heeft de minste onderbrekingen. Doe je maar één richting, doe dan die.
Tweede punt: een draagdoek of rugdrager lost het probleem helemaal op en weegt minder dan het gedoe. Heb je beide bij je, dan zit je goed.
Komen en parkeren
In de zomer is de kleine parkeerplaats bij de vuurtoren vaak al halverwege de ochtend vol; het alternatief is de grotere parkeerplaats bij Praia do Camilo, ervoor. Vandaar is het tien tot vijftien minuten lopen over het klifpad – met kinderwagen meestal te doen (kijk ter plekke), maar reken erop als een kind net in slaap is gevallen en je op de korte versie hoopte.
Boven bij de vuurtoren zijn toiletten, een restaurant met winkeltje en een halte van het toeristentreintje. Dat is samen meer voorziening dan de meeste uitzichtpunten in de regio bieden, en met kleine kinderen scheelt dat de helft.
Wil je niet rijden: met de taxi vanuit het centrum is het maar zo’n drie kilometer.
Waar de wielen stoppen
De stenen trap omlaag naar het water – zo’n 200 treden – is met een kinderwagen geen optie, en er is geen lift en geen helling. De afdaling naar Praia do Camilo helpt evenmin: die trap is afgesloten sinds winterstormen de ondergrond hebben uitgespoeld, en een datum voor heropening staat niet vast. Uitzichtpunt, parkeerplaats en restaurant boven zijn open, de weg naar het zand niet.
Wat je van boven simpelweg niet ziet, is de binnenkant. De bogen, de doorvaarten, de grotten – daarvan toont de klif niets, en geen platform verandert dat. Wie dat wil zien heeft een boot nodig. De korte tochten duren 75 minuten en hebben een prijs per persoon; het aanbod staat bij de boottochten naar de Ponta da Piedade. Welke romp er werkelijk tussen de rotsen past, staat in Welke boot komt echt in de grotten.
Wanneer gaan
Tussen 7 en 9 uur zijn de paden bijna leeg, valt het licht het mooist op de okerkleurige rots, en is het koel genoeg om een kind niet na twintig minuten terug naar de auto te dragen. Tussen 11 en 15 uur in de hoogzomer is het andersom: volle zon en op de landtong vrijwel geen schaduw.
Schaduw is er op de vlonder nauwelijks, op een paar overdekte uitkijkpunten na. Een zonnekap op de wagen, een hoofddeksel en water zijn in de zomer geen aanbeveling maar basisuitrusting. Wind merk je boven wel, maar hij is een stuk milder dan op zee.
Het eerlijke plan
Vlonder in de ochtend, boot daarna – dat is de combinatie die met kinderen het beste uitpakt, omdat beide kort zijn en geen van beide afhangt van het weer in de middag. Is je kind nog te jong voor een kleine open boot, dan zijn de catamarantochten vanaf € 20 de rustigere variant: meer ruimte, minder slingeren, meestal schaduw en een toilet aan boord. Kijk wel op de boekingspagina naar de minimumleeftijd: minstens één catamaran in Lagos neemt geen kinderen onder de drie mee. Ze varen wel lángs de grotten, niet erin.
En wil je die dag toch zo vlak mogelijk op pad, dan ligt de tweede goede plek voor wielen een paar minuten verderop: Meia Praia met kinderen. Wat er verder op het land te doen is, verzamelt de pagina activiteiten in Lagos – 49 aanbiedingen, de goedkoopste vanaf € 6.