Ponta da Piedade te voet: wat het gratis pad je echt laat zien

Voor Ponta da Piedade hoef je niets te boeken. De landtong, de uitzichtpunten, de kliffenpaden en de trap naar het water zijn gratis, dag en nacht open, zonder ticket, zonder slagboom, zonder seizoen. Op een site die van bootboekingen leeft, hoort die zin vooraan te staan.

Het gratis pad geeft je het totaalbeeld: de rotsnaalden en bogen van bovenaf, de hele landtong in één blik, de kleur van het water op een heldere ochtend. Wat het je niet geeft, is de binnenkant van wat dan ook. Hieronder staat wat je van allebei mag verwachten – zodat je zelf kunt bepalen hoeveel dag de wandeling verdient.

Er komen

Te voet vanuit de oude stad is het ongeveer veertig minuten over het kustpad, langs Praia da Dona Ana en de Camilo-klif. Dat is de mooie variant, en hij kost niets.

Vanaf Praia Dona Ana is het zo’n 2,4 km enkele reis, 45 tot 60 minuten op je gemak, als licht beoordeeld.

Met de auto is er iets veranderd: op drukke momenten kom je niet meer tot aan de parkeerplaats bij de vuurtoren. Auto’s worden naar de grotere parkeerplaats bij Praia do Camilo geleid, zo’n 400 meter ervoor; vandaar is het vijf vlakke minuten lopen naar de punt. Een Bolt of Uber uit het centrum kost een paar euro, maar kan even duren als net de boten lossen.

De houten vlonder – en voor wie hij bedoeld is

De vlonder op de klif is breed, vlak en volledig zonder treden, met platforms die over de afgrond uitsteken. Daarmee is het een van de weinige spectaculaire uitzichtpunten van de Algarve die werkt met kinderwagen, rolstoel of vermoeide knieën. Tien tot vijftien minuten brengen je bij de Camilo-klif, nog eens vijftien bij de vuurtoren.

Is er iemand in het gezelschap die geen trappen wil: dit is het deel van Lagos waaromheen je een middag kunt bouwen.

De 182 treden

Aan de landtong daalt een stenen trap van de klif tot op zeeniveau – afhankelijk van wie telt zijn het er tussen de 180 en 190 – en eindigt bij een piepklein steigertje tussen de rotsen. Gratis, altijd, en het mooiste van het gratis pad: beneden zit je tússen de rotsen in plaats van ernaar te kijken.

Twee eerlijke waarschuwingen. Naar beneden is makkelijk, in de julihitte weer omhoog niet – neem water mee en ga vroeg. En de rots is nat echt glad: dichte schoenen met profiel, geen slippers.

In de warme maanden liggen beneden soms bootjes die korte tochten langs de steilkust aanbieden. Soms. Er is geen dienstregeling en niemand is verplicht er te zijn – zie het als een meevaller, niet als plan. Hoe die bootjes zich verhouden tot een geboekte afvaart, staat in Welke boot komt echt in de grotten.

Praia do Camilo: gesloten, en dat blijft voorlopig zo

De trap naar Praia do Camilo – de enige toegang over land – is door de Portugese milieuautoriteit gesloten sinds de stormen van afgelopen winter het bouwwerk hebben ondergraven en een deel van de klif meegaf. Ook deze augustus was hij nog dicht; technische rapporten lopen, een datum voor heropening is er niet.

Uitzichtpunt, parkeerplaats en restaurant boven zijn open. Alleen de afdaling naar het zand is verboden, en de autoriteit meldt dat mensen toch over de afzettingen klimmen. Wees er niet een van: de reden voor de sluiting is dat de ondergrond onder de trap in beweging is gekomen.

Dat betekent: dit strand vanaf zeeniveau zien kan op dit moment alleen vanaf het water.

Wanneer je moet gaan

Tussen 7 en 9 uur ‘s ochtends zijn de paden bijna leeg en is het licht op de okerkleurige rots op zijn best. Tussen 11 en 15 uur in juli en augustus heb je het slechtste van twee werelden: volle zon, nauwelijks schaduw op de landtong, en alle excursieboten lossen tegelijk. Vanaf een uur of 17 loopt het weer vol voor de zonsondergang – dat loont, als het gedrang bij de reling je niet stoort.

Wind speelt aan land een kleinere rol dan op zee, maar beschutting is er boven ook niet. Een hoofddeksel is in de zomer verplicht.

Waar lopen niet meer volstaat

Alles wat het gratis pad laat zien, is van bovenaf en van buitenaf. De grotten, de bogen waar je onderdoor vaart, de doorgangen waarvoor een boot vaart moet minderen – daarvan is vanaf de klif niets te zien, en geen uitkijkplatform vervangt dat. Dat is geen verkooppraatje, maar simpelweg geologie.

Het eerlijke plan is dus allebei, als je wilt op dezelfde ochtend: om acht uur over de vlonder, om tien uur met de grottenboot naar buiten, zolang het water nog vlak ligt. 75 minuten, vanaf ongeveer € 17, en je hebt de landtong vóór de lunch van twee kanten gezien. Wie liever ín het water zit dan erop, komt met de begeleide kajaktochten nog dichterbij.

En is het een van die dagen waarop de deining alles wat drijft afzegt: de klif boven is toch open, toch gratis en toch een van de mooiste halve uren aan deze kust.